Woman Upset After Loosing Job

Hoe ga jij om met jouw ontslag?

Formeel ben je van de ene op de andere dag werkloos. In de praktijk is werkloos worden een heel proces: van de aankondiging van je ontslag of nog eerder van een (mogelijke) reorganisatie tot het moment dat je weer nieuw betaald werk hebt gevonden.

Verlies van baan gaat gepaard met allerlei gedachten en emoties. Aanvankelijk strijden woede, frustratie en verdriet om de voorrang; je kunt misschien niet begrijpen en accepteren dat je bent ontslagen. Later komen daar gevoelens van eenzaamheid, twijfel, afwijzing en uitzichtloosheid bijkomen. Wanneer je langer werkloos blijft krijg je steeds meer negatieve gedachten over jezelf.

Hoe ga je met deze situatie om? Ik geef je hier een van mijn acht tips om de lastige situatie van beginnende werkloosheid het hoofd te bieden en echt opnieuw aan de slag te gaan.

Neem het niet persoonlijk, neem de tijd
Een begrijpelijke maar niet zo rationele gedachte is dat je je ontslag aan jezelf te wijten hebt: je functioneert onder de maat, je hebt misschien in het verleden je te openlijk kritisch uitgesproken over de organisatie.  Herken je dat?

De reden van je ontslag heeft altijd een formele grond en die moet je werkgever ook helder kunnen toelichten en formeel vastleggen.  Tegenwoordig is de aanleiding voor ontslag vaak een reorganisatie of bezuiniging en is er een sociaal plan, dat aan allerlei regels (bijv. het afspiegelingsbeginsel) moet voldoen.

Als je ontslagen wordt vanwege onvoldoende functioneren, dan moet de werkgever die ontslaggrond eveneens helder aan jou toelichten en vastleggen.  Dan worden er met jou individuele afspraken gemaakt over je vertrek, vastgelegd in een zogenoemde Vaststellingsovereenkomst. Daarover moeten jij en je werkgever het samen eens worden.

Eenmaal weg bij je werkgever sta je voor de lastige opgave om ook emotioneel en materieel afscheid te nemen.  Dat is een stevig proces dat zijn tijd nodig heeft. Onderschat dat niet, zeker als je lang bij je werkgever in dienst bent geweest.  En hoewel je misschien de neiging hebt snel de blik weer vooruit te richten en het verleden te ‘vergeten’, weet je ook wel dat dat helemaal niet lukt.  Je wordt in het begin steeds geconfronteerd met het verlies en alle emoties die dat met zich brengt.

Laat die emoties toe, hoe pijnlijk dat misschien ook is. En zoek daar gerust hulp bij, bijvoorbeeld door er met anderen – lotgenoten – over te spreken. Hier geldt eenvoudig: gedeelde smart is halve smart.  Als je dat te ingewikkeld vindt, kun je natuurlijk ook tijdelijk individuele hulp zoeken.  Niets mis mee en heel gezond; het hoort bij een emotioneel verwerkingsproces.

Het zoeken van afleiding – het op allerlei manieren verzetten van je zinnen – kan je hierbij ook helpen, maar is doorgaans niet voldoende.  De emoties verdwijnen niet, je hebt er hooguit tijdelijk minder lastvan.

Ga niet in je eentje zitten tobben
Dan raak je steeds verder verstrikt in je negatieve emoties en gedachten van twijfel en (zelf)veroordeling. Je komt in een neergaande spiraal terecht wat onnodig zwaar is. Daarom vinden wij het verstandig om na je ontslag even niet te solliciteren op nieuwe functies.  Je bent er emotioneel nog lang niet fit voor en de kans op afwijzing is alleen al daarom groot.

Bovendien is de feitelijke kans op een succesvolle sollicitatie op een openbare vacature in deze tijd zeer klein.  In 2014 heeft slechts 6% van de werklozen op die manier een nieuwe baan gevonden.  Bedenk maar wat het met je zelfvertrouwen doet als je (steeds weer) wordt afgewezen of zelfs helemaal geen reactie krijgt.

Want het ligt niet aan jou.  Echt, je bent OK zoals je bent. Je bevindt je nu in een rouw- en herstelfase, neem daar de tijd voor. Het vinden van ritme en balans in je nieuwe leven als werkloze is al lastig genoeg; sta daar bij stil.  Pas al je je weer enigszins hersteld voelt kun je gaan nadenken over je (werkende) toekomst.

Nog geen reacties

Geef een reactie