Zie jij het ook wel eens helemaal niet meer zitten?

VerkoudenDat maakte ik de afgelopen week mee. Een onschuldige verkoudheid veranderde in een hardnekkige griep die maar niet overging. Ik kwam steeds meer in een soort zwart gat terecht, waarin ik me onzeker en onveilig voelde: komt het nog wel goed met mij? Behoorlijk dramatisch allemaal. Ik had nergens meer zin in en begon steeds meer te piekeren over mezelf.

Hoe kon een eenvoudig klein en tijdelijk ongemak me zo van streek maken? Wat moet dat betekenen voor mensen die altijd met een lichamelijk of geestelijk ongemak moeten leven? En toch een ‘normaal’ leven leiden en gelukkig zijn?

Een zorgzame vriend leerde me twee dingen:

  1. Geloof niet alles wat je denkt. Je kunt zo makkelijk ten prooi vallen aan je eigen gedachten en emoties. Ze voor waar aannemen en denken dat er alleen nog die werkelijkheid bestaat. Maar we zijn zoveel meer dan dat; onze gedachten en emoties zijn slechts een aspect van ons. Onze ‘ware’ of ‘goddelijke natuur’ heeft een helder, onveranderlijk en onaantastbaar karakter. Zoals de blauwe lucht en de stralende warme zon. Die kan versluierd raken, zoals bij een grijze lucht. Maar achter die wolken blijft de zon schijnen en is de lucht onveranderlijk blauw.
  2. Geef aandacht aan een ander. Daardoor ben je minder alleen maar met jezelf en je eigen getob bezig. Niets zo louterend als voor een zieke buurvrouw zorgen, al is het maar de vuilcontainer op de stoep zetten. Of een kopje thee drinken met je eenzame moeder, een boodschap doen voor een vriend. Mededogen voor een ander is een zeer heilzaam medicijn tegen ons ego-gedoe waarin zo vast kunnen zitten.

En ik? Ik knapte aardig op van een mooie Zen-uitspraak over het ritme van een eenvoudig leven: hout kappen en water putten. Iedere dag weer opstaan en de dingen doen die moeten gebeuren, zonder de vraag of je daar nu wel of even geen zin in hebt: keep calm and carry on. En ik richtte mijn aandacht op mijn partner die inmiddels ook ziek geworden was en zorg nodig had. Mijn zorgen en getob gleden als het ware van mij af en ik voelde mijn vitaliteit weer stromen.

Achteraf ben ik verbaasd hoezeer de griep mij in zijn greep had en hoe ik werd meegesleept door mijn geestes- en lichamelijke toestand. Maar ook hoe eenvoudig ik daarover weer leiding kon nemen waardoor ik me zowel geestelijk als lichamelijk weer fitter ging voelen!

Hoe neem jij weer leiding wanneer je merkt dat de situatie met je op loop gaat? Of wanneer je verstrikt raakt in je gedachten en emoties? De komende tijd zal ik meer schrijven over leiding nemen over jezelf. In het bijzonder in de werksituatie.

Waar ik nu benieuwd naar ben is jouw belangrijkste inzicht uit mijn blog.

Wil je dat met mij delen? Laat je reactie achter op mijn blog hieronder in het reactieveld. Ik ben je altijd dankbaar voor het lezen van mijn blog en het reageren hierop. Dat je hier je tijd aan wilt besteden. Omdat het zo waardevol is voor mij. En leerzaam, ook voor mijn andere lezers.

Martijn

PS. Ik vind het heel fijn als je mijn blog wilt delen in je netwerk, zodat ook andere ondernemers profiteren van mijn kennis en expertise. Doe dit door op onderstaande knoppen te klikken.

Nog geen reacties

Geef een reactie